الرِّجْسِ ، وَاجْتِنابَ الْقَذْفِ حِجاباً عَنِ اللَّعْنَةِ ، وَ تَرْكَ الْسَّرِقَةِ إيجاباً لِلْعِفَّةِ ، وَ حَرَّمَ الْشِّركَ إخلاصاً لَهُ بِالرُّبُوبِيَّةِ ، فَاتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ ، وَ لاتَمُوتُنَّ إلّاوَ أنْتُمْ مُسلِمُونَ ، وَ أطِيعُوا اللّهَ فِيما أمَرَكُمْ بِهِ و نَهاكُمْ عَنْهُ ، فَإنَّهُ إنَّما يَخْشى اللّهَ مِن عِبادِهِ العُلَماءُ . ترجمه سپس به حاضران رو كرد و فرمود : شما اى بندگان خدا ! مورد خطاب امر و نهى الهى هستيد ؛ و حاملان دين و وحى خدا ؛ و امين پروردگار در اجراى احكام الهى ؛ و ابلاغ‌كنندگان آنها به امت‌ها . نگه‌دارندهء حق خدا در نزد شما و پيمانى كه به شما واگذار فرموده ؛ و جانشينى كه در ميان شما قرار داده ؛ كتاب گوياى الهى ، قرآن صادق است ؛ كه داراى نورى بلند ؛ و شعاعى روشنگر ؛ و دلايل واضح و لطايف آشكار ؛ و ظواهرى روشن است ؛ و پيروان قرآن ، همواره در مرتبه‌اى هستند كه مورد آرزوى ديگران هستند . پيروى از قرآن به بهشت رهنمون مىشود ؛ و گوش دادن به نداى قرآن موجب نجات است . به وسيله قرآن به دلايل نورانى الهى ، و واجبات خدا ، و محرماتى بايد كه از آنها اجتناب شود ؛ و آيات قدرت و عظمت روشن الهى ، و براهين آشكار ، و فضايل انسانى ، و مواردى كه اذن عطا شده ، و مقررات واجب گرديده ، مىتوان رسيد . بدينسان خداوند متعال ايمان را وسيلهء پاكى شما از شرك ، و نماز را براى دورى از كبر و نخوت ، و زكات را براى پاكى نفس و فزونى روزى ، و روزه را براى استوارى اخلاص ، و حج را براى برپايى دين قرار داد . و عدل را براى آراستن و پيوستن دل‌ها ، و اطاعت از ما را براى ايجاد نظم در ملت ، و امامت ما را براى ايمنى از تفرقه ،